Willems Sunday Re-issue: ELO - Here is the news / Showdown

De tune van de VPRO is 100% van ELO. Geweldig indiedance nummer uit 1981 dat nog steeds staat als een huis. Het is in 1981 als de band de disco de rug toekeert en het jaren 80 geluid gaat opzoeken. Veel 'Moroder' synthesizers dus. Het mocht niet veel baten. Het succes nam af en de band bracht nog twee albums uit (1983 & 1986) om van het contract af te komen. In 2001 richtte Jeff Lynn (voorman) opnieuw ELO op. Het album Zoom zou met een grote wereldtournee worden ondersteund. Maar niemand kocht kaartjes...

Showdown met een funky gitaarlick van Jeff (die hiervoor een gitaar leende van Marc Bolan) komt uit 1973. Lennon was fan van dit nummer. Zo hadden The Beatles geklonken als ze in de jaren 70 door waren gegaan, sprak hij tijdens een radiointerview.


ELO - Here Is The News
Geüpload door jpdc11. - Bekijk de laatste uitgelichte muziek video clips.

John Lennon was a guest of a New York City radio station, where he commented that if the Beatles had stayed together, they would sound like ELO on Showdown, calling them the "Son of Beatles." Lennon: "Although they're doing things we never did, obviously. But I remember a statement they made when they first formed was to carry on from where the Beatles left off with Walrus, and they certainly did. And for those people who like to know where licks and things come from, which I do.... this is a beautiful combination of I Heard It Through The Grapevine by Marvin Gaye and Lightning Strikes Again by Lou Christie, and it's a beautiful job with a little Walrus underneath."



Home: oorbijter

Zondagsgemijmer 3: ELO - Turn to stone

Elf jaar. Wat weet ik van de wereld? Elke jongen in mijn klas ligt onder de dekens met Agnetha Fåltskog of Penny de Jager. Of, als je echt fantasie had, allebei. En ik? Ik lees alleen nog maar stripboeken van Storm want ik ben tot over mijn oren verliefd op Roodhaar.

Het was mijn neef en tevens groot stripliefhebber Pieter die mij uit deze roes wist te krijgen. Door met een bezwerende blik de elpee van ELO in mijn handen te drukken. Op de hoes prijkt een UFO als een soort lichtgevende jukebox. Ik ben gek op ruimteschepen, dus de elpee krijgt mijn volle aandacht.

Neef Pieter heeft een echte stereo op zijn kamer. Niet zo'n lullige pick-up met de deksel als speaker zoals ik. Nee, hij heeft een halfautomatische Dual platenspeler, een grote goudkleurige Marantz versterker met mooie piekmetertjes en grote zwarte boxen met van dat dikke zwarte schuim op de voorkant.

Mijn Tante werkt zes dagen per week. Ze is dus niet thuis. Da’s goed voor het volume. Pieter haalt in slow motion de gitzwarte plaat uit de blauwe hoes. Dan draait hij de versterker op twaalf, het maximum. Een lichte brom kreunt alvast uit de boxen. De naald zakt langzaam in het vinyl. Gekraak. Langzaam zwelt het nummer aan. Een volstrekt nieuw geluid knalt uit Pieter’s boxen. Een orkest van synthesizers. Oneindig gedubbelde zangpartijen. Extase. Neef Pieter bewijst opnieuw lichtjaren op mij voor te lopen. Ik maak het meteen uit met Roodhaar. Ik ben nu op ELO.

Home: oorbijter