Even die gitaren laten knallen. Lang geleden. Kom maar niet uit die mooie, maar softe indiehoek de laatste tijd. Album: Chasing Hamburg. Indie hardcore uit New York. Goed gedaan die clip.
Indie hardcore from NYC. Album: Chasing Hamburg. A great clip by the way.
Gisteren naar Club Calotte gegaan. Drie voor mij onbekende bandjes traden op in de kleine zaal van Theater Bellevue. Goede sfeer, maar aan de bar altijd weer zo'n eikel die overal doorheen gaat zitten ouwehoeren omdat hij denkt belangrijker te zijn dan de artiest op het podium. Ga lekker in de Smoeshaan zitten als je door muziek heen wilt tetteren. Onlangs ook al meegemaakt in de Sugarfactory bij Jon Allen. Waarom doen de venues niets aan dat soort lamzakken die zichzelf liever horen dan de muziek?
Goed.
Zitten met tafeltjes en biertje erbij maakt het prettig om je door drie optredens heen te slaan. Mocht een van de drie bandjes tegenvallen, dan is er altijd bar, bier en borrelnootjes om op terug te vallen. In Londen ben ik weleens een paar keer in Ronnie Scott's Jazz club geweest. Zelfde sfeertje, wel iets sjieker allemaal.
Ondanks de belofte (Hip, Cool, Retro, Pretentieus, Grappig, Gedurfd, Aandoenlijk, Breekbaar, Knallend, Dansbaar, Intrigerend, Hot, Spraakmakend) was de smaak van de programmeur vrij recht in de leer: folk. En nog eens folk. Met een tikkie blues en Americana. Dus toch wel weer folk. Nu is dat geen straf, want ik ben gek op folk. Zie 600 andere berichten op dit blog.
Joep Pelt.
Joep Pelt trapt af. Verrassend, dat zeker. Joep zit graag op zijn praatstoel. Hij is een wel een beetje heel erg vol van zichzelf. Net getekend bij Excelsior. Super! Tof! Gaaf! Maar nu spelen Joep, niet zo ouwehoeren, je bent Andre Rieu niet. Laat je lyrics het verhaal doen. Gitaar wil ik horen. Whiskey & Wimmen - John Lee Hooker, meer van dat werk. Hmmm.
Joep Pelt is een begenadigd gitarist. Heerlijk om hem te horen spelen. Zijn reizen geven hem de roots en diepte in zijn gitaarspel. Hij kent zijn klassiekers, Blind Willie Johnson ging Ry Cooder voor en Joep volgt en maakt diepe indruk met wat slick slidewerk. Om dan maar meteen het punt te maken dat ik hem persoonlijk een betere gitarist vind dan zanger. Ik mis het rafelrandje in zijn stem, de doorleefdheid om de blues onder mijn huid te laten kruipen. Vooral op zijn nieuwe cd I'm off met geweldige tracks, had een wat meer doorleefde zanger veel kunnen toevoegen. Maar als gitarist en componist een fucking big A plus.
Lee Mason.
Respect voor Lee Mason. Ben steeds in de war met Amos Lee. Alhoewel ze niet van de soul zijn bij Lee Mason. Ze kiezen de weg van de meeste weerstand. Moeilijke, mooie composities, doorleeft gezongen en slechts bij vlagen verstaanbaar. Jammer want ik heb het gevoel dat er ook veel energie in het schrijven van de teksten zit. Ligt niet helemaal aan de technicus die zich als een hork gedroeg tegen de zanger op het podium. Michel verliest zich geheel in de nummers en ik kan hem soms niet volgen. Een betere opbouw van de set (erg goede eerste nummers!) is aan te raden. Beginnen met zijn drieën en dan steeds groter uitpakken ofzo. Ik moest een paar keer bij de wisselingen in de arrangementen heel eventjes aan David Sylvian denken tijdens het optreden. Dat is een compliment voor Lee Mason. Erg fijne trompettiste, by the way. Kijkt ook lekker streng.
Point Quiet.
Band nummer drie als dessert. Ik heb een erg mooi nummer gehoord tegen het einde van de set. Geen drummer. Alleen zang. Ray Lamontagne meets Bonnie 'Prince' Billy. Zeer indrukwekkend. Minder folk, meer Americana. Had wel wat meer afwisseling verwacht. Het leven is zwaar en daar wil Point Quiet geen andere wending aan geven. Point Quiet geeft na de moerasellende van Joep's Missisippi Blues (ook al niet erg vrolijk) en de tragiek van Lee Mason nou niet het gevoel dat de mensheid nog gered kan worden. Gelukkig maakt de zanger tussen de nummers door piepkleine grapjes en zie ik hem lachen. Om vervolgens weer dodelijk ernstig verder te gaan. Bij vlagen steeg Point Quiet ineens hoog boven het gemiddelde uit. Maar veel nummers beten niet in mijn oor.
Het was niet altijd verrassend in Club Colette eh.. Calotte. Maar ik heb bij vlagen van alledrie de bandjes genoten. Leuk concept. Beetje zwaar op de hand deze avond, voor mij dan. Toch doorzetten, ik kom terug.
Te gekke clip. M.I.A. (missing in action) is pure electronic punk. De fuck erin. Knallen. Animal Collective in de overdrive. Haar nieuwe album komt deze zomer!
M.I.A.: The new album epitomizes how kids are feeling in America –- so much energy, but nothing to do with it. Everyone wants you to be an apathetic consumer over there, so it’s cool to have some weird discomfort going on.
Meisje met gitaar Holly Miranda is al wat jaren bezig maar brengt nu pas haar eerste plaat uit: The Magician's Private Library. Waves is een liedje waar je net zin in moet hebben op de late avond, maar talent heeft ze. Zou afgelopen weekend ook op London Calling spelen, maar IJsland gooide roet in het eten.
Holly Miranda's first album The Magician's Private Library was recorded two years ago by Dave Sitek of TV on the Radio and financed by her publisher, Chrysalis Music. It sat on a shelf for more than a year before a record label came into the picture. Finally it is released.
Teaser van het nieuwe album van James Lavelle A.K.A. UNKLE. Samen met Texas psych-rockers The Black Angels. Nieuw album Where Did The Night Fall moet in mei uitkomen en daarop zijn onder meer ook Mark Lanegan and Autolux te horen. Natural Selection heeft weer die dreigende, spooky sound die we van UNKLE gewend zijn.
Teaser for new album Where Did The Night Fall, that is scheduled for a May release. Guest starring Mark Lanegan and Autolux, among others. On Natural Selection James Lavelle collaborates with Texas psych-rockers The Black Angels.
Mmm lekker nummer van een album dat uit de jaren 70 rocktijdmachine schettert. Fijne singer songwriter uit Ontario, Canada (where else?). Jason Collett heeft zijn vijfde album: Rat A Tat Tat afgeleverd. Hij speelt ook in Broken Social Scene.
The album Rat A Tat Tat was produced by Carlin Nicholson and Michael O'Brien of Toronto-based band Zeus, the album features guest musicians Andrew Whiteman, Tony Scherr and Liam O'Neil of The Stills.
Frederik Valentins is de man achter dit nummer. Deen. Spacerock met een vleugje electropunk en wat noiserock.
From Frederik Valentins solo debut, where fuzzed-out psychedelic spacerock is combined with elements of primitive electropunk, noiserock and punkrock attitude Home: oorbijter
Ik ben bang dat Trentemøller een afslag eerder heeft genomen. De zangeres zit mij erg in de weg. The Last Resort is een plaat die genoteerd mag worden als een klassieker. Maar deze nieuwe track van Into The Great Wide Yonder klinkt raar en raadselachtig. Ik ben bang dat ik niet ga wennen aan zangeres Marie Fisker.
Trentemøller has a new album Into The Great Wide Yonder. Don't like the first single. Marie Fisker is not the best voice for this track.
Jawel. Hij flikt het weer. Die motownroots door zijn muziek heenrijgen. Hoor ik daar Stevie. Nee, je hoort Jamie. En wat is ie weer goed. Nieuwe album: Compass. Ik krijg er voorlopig geen genoeg van.
Yes. He's back on the track. His Motown-feel is absolutely wonderful. Do I hear Stevie? No. It's Jamie and I can't get enough.
Het zevende album is een feit: Travellers in Space and Time. Apples in Stereo weten altijd binnen de melodielijntjes te kleuren, maar dat maakt het niet minder spannend.
Apples in Stereo is ELO, Beach Boys, Beatles. New 7th album: Travellers in Space and Time.
Damon Albarn en Graham Coxon konden een tijd niet door één deur, maar de reünie van Blur kwam er toch. Hun eerste nieuwe song na zeven jaar: Fool's Day. Mooi bezwerend liedje.
Yes, the first Blur song for seven years! Fool's day is a song that grabs Blur fans by the balls.
Wat een mooi melodieus nummer. Amerikaanse singer songwriter, dichter uit North Carolina komt met clip. Van zijn eerste dubbel album A love extreme (2008).
A Love Extreme is a double-disc album containing 25 songs. It was recorded with producer and Los Angeles session musician Keefus Ciancia.
Justine heb je hier al ontdekt. En Rex werd een hit. Derde single van debuutalbum 'Enter The Characters'. Dat die Belgen kunnen postpunken wordt hier nogmaals bevestigd.
3rd single from the debut album 'Enter The Characters'. And check out Justine.
Ah leuk, we kennen ze inmiddels, deze New Young Pony Club. Doet me ergens een beetje denken aan "The B-52s on electro". Dansbaar, zeer dansbaar...
Meisje met gitaar Holly Miranda is al wat jaren bezig maar brengt nu pas haar eerste plaat uit: The Magician's Private Library. Waves is een liedje waar je net zin in moet hebben op de late avond, maar talent heeft ze.
Teaser van het nieuwe album van James Lavelle A.K.A. UNKLE. Samen met Texas psych-rockers The Black Angels. Nieuw album Where Did The Night Fall moet in mei uitkomen en daarop zijn onder meer ook Mark Lanegan and Autolux te horen. Natural Selection heeft weer die dreigende, spooky sound die we van UNKLE gewend zijn.
Opvolger van Dead Eye Lover. Zoals Willem al zei: de broer van Billy Idol? Maar hij had ook de neef van Ian Curtis kunnen zijn. Fascinerend.
Heerlijk indiedance liedje van deze band uit Louisville, Kentucky USA. track is al een tijdje bekend, video is net nieuw. Ervaar het...!
Damon Albarn en Graham Coxon konden een tijd niet door één deur, maar de reünie van Blur kwam er toch. Hun eerste nieuwe song na zeven jaar: Fool's Day. Mooi bezwerend liedje.
